तस्मान्नाहौ वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा, सुखिनः स्याम माधव ॥ ३७ ॥
स्वजनं हि कथं हत्वा, सुखिनः स्याम माधव ॥ ३७ ॥
tasmānnāhau vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrānsvabāndhavān .
svajanaṃ hi kathaṃ hatvā, sukhinaḥ syāma mādhava .. 37 ..
We had then better not slay our own kinsmen, the sons of Dhṛtarāṣṭra; for, how can we be happy, O Mādhava, after slaying our own people?