अध्याय 1 - श्लोक 37

तस्मान्नार्हा वयं हन्तुं धार्तराष्ट्रान्स्वबान्धवान् ।
स्वजनं हि कथं हत्वा सुखिनः स्याम माधव ॥ ३७ ॥

tasmānnārhā vayaṃ hantuṃ dhārtarāṣṭrānsvabāndhavān .
svajanaṃ hi kathaṃ hatvā sukhinaḥ syāma mādhava .. 37 ..


इसलिये हे माधव! अपने कुटुम्बी धृतराष्ट्र-पुत्रों को मारना हमें उचित नहीं है, क्योंकि अपने कुटुम्ब को नष्ट करके हम कैसे सुखी होंगे? ॥ ३७ ॥