श्रीभगवानुवाच—
भूय एव महाबाहो शृणु मे परमं वचः ।
यत्तेऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥ १ ॥
भूय एव महाबाहो शृणु मे परमं वचः ।
यत्तेऽहं प्रीयमाणाय वक्ष्यामि हितकाम्यया ॥ १ ॥
śrībhagavānuvāca—
bhūya eva mahābāho śṛṇu me paramaṃ vacaḥ .
yatte’haṃ prīyamāṇāya vakṣyāmi hitakāmyayā .. 1 ..
हे महाबाहो! फिर भी तू मेरे परम उत्तम निरतिशय वस्तुको प्रकाशित करनेवाले वाक्य सुन, जो कि मैं तुझ प्रसन्न होनेवालेके हितकी इच्छासे कहूँगा। मेरे वचनोंको सुनकर तू अमृतपान करता हुआ-सा अत्यन्त प्रसन्न होता है, इसीलिये मैं तुझसे यह परम वाक्य कहने लगा हूँ ॥ १ ॥
मैं (ऐसा) किसलिये कहता हूँ? सो बतलाते हैं—
तात्पर्य पढ़ें
भूय एव भूयः पुनः हे महाबाहो शृणु मे मदीयं परमं प्रकृष्टं निरतिशयवस्तुनः प्रकाशकं वचो वाक्यम्, यत् परमं ते तुभ्यं प्रीयमाणाय मद्वचनात् प्रीयसे त्वम् अतीव अमृतम् इव पिबन् ततो वक्ष्यामि हितकाम्यया हितेच्छया ॥ १ ॥
किमर्थम् अहं वक्ष्यामि इति अत आह—