अध्याय 10 - श्लोक 19

श्रीभगवानुवाच—
हन्त ते कथयिष्यामि दिव्या ह्यात्मविभूतयः।
प्राधान्यतः कुरुश्रेष्ठ नास्त्यन्तो विस्तरस्य मे ॥ १९ ॥

śrībhagavānuvāca—
hanta te kathayiṣyāmi divyā hyātmavibhūtayaḥ.
prādhānyataḥ kuruśreṣṭha nāstyanto vistarasya me .. 19 ..


हे कुरुवंशियों में श्रेष्ठ! अब मैं तुझे अपनी दिव्य—देवलोक में होने वाली विभूतियाँ प्रधानता से बतलाता हूँ अर्थात् मेरी जहाँ-जहाँ पर जो-जो प्रधान-प्रधान विभूतियाँ हैं, उन-उन प्रधान विभूतियों का ही मैं प्रधानता से वर्णन करता हूँ। सम्पूर्णता से तो वे सैकड़ों वर्षों में भी नहीं कही जा सकतीं; क्योंकि मेरे विस्तार का अर्थात् मेरी विभूतियों का अन्त नहीं है ॥ १९ ॥

उनमें तू पहली विभूति को ही सुन—

तात्पर्य पढ़ें

हन्त इदानीं ते दिव्या दिवि भवा आत्मविभूतय आत्मनो मम विभूतयो याः ताः कथयिष्यामि इति एतत्, प्राधान्यतो यत्र यत्र प्रधाना या या विभूतिः तां तां प्रधानां प्राधान्यतः कथयिष्यामि अहं कुरुश्रेष्ठ। अशेषतः तु वर्षशतेन अपि न शक्या वक्तुं यतो न अस्ति अन्तो विस्तरस्य मे मम विभूतीनाम् इत्यर्थः ॥ १९ ॥

तत्र प्रथमम् एव तावत् शृणु—