मा ते व्यथा मा च विमूढभावो दृष्ट्वा रूपं घोरमीदूङ्ममेदम् ।
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥ ४९ ॥
व्यपेतभीः प्रीतमनाः पुनस्त्वं तदेव मे रूपमिदं प्रपश्य ॥ ४९ ॥
mā te vyathā mā ca vimūḍhabhāvo dṛṣṭvā rūpaṃ ghoramīdūṅmamedam .
vyapetabhīḥ prītamanāḥ punastvaṃ tadeva me rūpamidaṃ prapaśya .. 49 ..
संजय बोले—
जैसा पहले दिखाया जा चुका है, वैसे मेरे इस घोर रूप को देखकर तुझे भय न होना चाहिये और विमूढभाव अर्थात् चित्त की मूढावस्था भी नहीं होनी चाहिये। तू भयरहित और प्रसन्न मन हुआ वही अपना इष्ट यह शङ्ख-चक्र-गदाधारी चतुर्भुजरूप फिर भी देख ॥ ४९ ॥
तात्पर्य पढ़ें
सञ्जय उवाच—
मा ते व्यथा मा भूत् ते भयं मा च विमूढभावो विमूढचित्तता दृष्ट्वा उपलभ्य रूपं घोरम् ईदृग् यथादर्शितं मम इदम्। व्यपेतभीः विगतभयः प्रीतमनाः च सन् पुनः भूयः त्वं तद् एव चतुर्भुजं शङ्खचक्रगदाधरं तव इष्टं रूपम् इदं प्रपश्य ॥ ४९ ॥