अर्जुन उवाच—
दृष्टेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥ ५१ ॥
दृष्टेदं मानुषं रूपं तव सौम्यं जनार्दन ।
इदानीमस्मि संवृत्तः सचेताः प्रकृतिं गतः ॥ ५१ ॥
arjuna uvāca—
dṛṣṭedaṃ mānuṣaṃ rūpaṃ tava saumyaṃ janārdana .
idānīmasmi saṃvṛttaḥ sacetāḥ prakṛtiṃ gataḥ .. 51 ..
हे जनार्दन! अब मैं अपने मित्र की आकृति में आपके इस प्रसन्नमुख सौम्य मानुष रूप को देखकर सचेता यानी प्रसन्नचित्त हुआ हूँ और अपनी प्रकृति को—वास्तविक स्थिति को प्राप्त हुआ हूँ ॥ ५१ ॥
श्रीभगवान् बोले—
तात्पर्य पढ़ें
दृष्ट्वा इदं मानुषं रूपं मत्सखं प्रसन्नं तव सौम्यं जनार्दन इदानीम् अधुना अस्मि संवृत्तः सञ्जातः किं सचेताः प्रसन्नचित्तः प्रकृतिं स्वभावं गतः च अस्मि ॥ ५१ ॥