अध्याय 12 - श्लोक 11

अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितः ।
सर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान् ॥ ११ ॥

athaitadapyaśakto’si kartuṃ madyogamāśritaḥ .
sarvakarmaphalatyāgaṃ tataḥ kuru yatātmavān .. 11 ..


परंतु यदि तू ऐसा करने में भी अर्थात् जैसा ऊपर कहा है, उस प्रकार मेरे लिये कर्म करने के परायण होने में भी असमर्थ है तो फिर मद्योग के आश्रित होकर—किये जानेवाले समस्त कर्मों को मुझमें समर्पण करके उनका अनुष्ठान करना मद्योग है। उसके आश्रित होकर—और संयतात्मा होकर अर्थात् वशीभूत मनवाला होकर समस्त कर्मों के फल का त्याग कर ॥ ११ ॥

अब सर्व कर्मों के फलत्याग की स्तुति करते हैं—

तात्पर्य पढ़ें

अथ पुनः एतद् अपि यद् उक्तं मत्कर्मपरमत्वं तत् कर्तुम् अशक्तः असि मद्योगम् आश्रितो मयि क्रियमाणानि कर्माणि सन्न्यस्य यत्करणं तेषाम् अनुष्ठानं स मद्योगः तम् आश्रितः सन् सर्वकर्मफलत्यागं सर्वेषां कर्मणां फलसन्न्यासं सर्वकर्मफलत्यागं ततः अनन्तरं कुरु यतात्मवान् संयतचित्तः सन् इत्यर्थः ॥ ११ ॥

इदानीं सर्वकर्मफलत्यागं स्तौति—