श्रद्धया परयोपेतास्ते मे युक्तमा मताः ॥ २ ॥
madhyāveśya mano ye māṃ nityayuktā upāsate .
śraddhayā parayopetāste me yuktamā matāḥ .. 2 ..
जो भक्त मुझ विश्वरूप परमेश्वर में मनको समाधिस्थ करके सर्व योगेश्वरोंके अधीश्वर रागादि पञ्च क्लेशरूप अज्ञानदृष्टिसे रहित मुझ सर्वज्ञ परमेश्वरकी पिछले (एकादश) अध्यायके अन्तिम श्लोकके अर्थानुसार निरन्तर तत्पर हुए उत्तम श्रद्धासे युक्त होकर उपासना करते हैं, वे श्रेष्ठतम योगी हैं, यह मैं मानता हूँ।
क्योंकि वे लगातार मुझमें ही चित्त लगाकर रात-दिन व्यतीत करते हैं, अतः उनको युक्ततम कहना उचित ही है ॥ २ ॥
तो क्या दूसरे युक्ततम नहीं हैं ? यह बात नहीं, किंतु उनके विषयमें जो कुछ कहना है सो सुन—
तात्पर्य पढ़ें
मयि विश्वरूपे परमेश्वरे आवेश्य समाधाय मनो ये भक्ताः सन्तः, मां सर्वयोगेश्वराणाम् अधीश्वरं सर्वज्ञं विमुक्तरागादिक्लेशतिमिरदृष्टिम्, नित्ययुक्ता अतीतानन्तराध्यायान्तोक्त- श्लोकार्थन्यायेन सततयुक्ताः सन्त उपासते श्रद्धया परया प्रकृष्टया उपेताः, ते मे मम मता अभिप्रेता युक्ततमा इति।
नैरन्तर्येण हि ते मच्चित्ततया अहोरात्रम् अतिवाहयन्ति अतो युक्तं तान् प्रति युक्ततमा इति वक्तुम् ॥ २ ॥
किम् इतरे युक्ततमा न भवन्ति, न, किं तु तान् प्रति यद् वक्तव्यं तत् शृणु—