अथ चित्तं समाधातुं न शक्नोषि मयि स्थिरम् ।
अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छासुं धनञ्जय ॥ ९ ॥
अभ्यासयोगेन ततो मामिच्छासुं धनञ्जय ॥ ९ ॥
atha cittaṃ samādhātuṃ na śaknoṣi mayi sthiram .
abhyāsayogena tato māmicchāsuṃ dhanañjaya .. 9 ..
यदि इस प्रकार यानी जैसे मैंने बतलाया है उस प्रकार तू मुझमें चित्तको अचल स्थापित नहीं कर सकता, तो फिर हे धनंजय! तू अभ्यासयोगके द्वारा—चित्तको सब ओरसे खींचकर बारंबार एक अवलम्बनमें लगाने का नाम अभ्यास है उससे युक्त जो समाधानरूप योग है, ऐसे अभ्यासयोगके द्वारा—मुझ—विश्वरूप परमेश्वरको प्राप्त करने की इच्छा कर ॥ ९ ॥
तात्पर्य पढ़ें
अथ एवं यथा अवोचाम तथा मयि चित्तं समाधातुं स्थापयितुं स्थिरम् अचलं न शक्नोषि चेत् ततः पश्चाद् अभ्यासयोगेन चित्तस्य एकस्मिन् आलम्बने सर्वतः समाहृत्य पुनः पुनः स्थापनम् अभ्यासः तत्पूर्वको योगः समाधानलक्षणः तेन अभ्यासयोगेन मां विश्वरूपम् इच्छ प्रार्थयस्व आप्तुं प्राप्तुं हे धनञ्जय ॥ ९ ॥