अध्याय 18 - श्लोक 70

अध्येष्यते च य इमं धर्म्य संवादमावयोः
ज्ञानयज्ञेन तेनाहमिष्टः स्यामिति मे मतिः ॥ ७० ॥

adhyeṣyate ca ya imaṃ dharmya saṃvādamāvayoḥ
jñānayajñena tenāhamiṣṭaḥ syāmiti me matiḥ .. 70 ..


जो मनुष्य, हम दोनों के संवादरूप इस धर्मयुक्त गीताग्रन्थ को पढ़ेगा, उसके द्वारा यह होगा कि मैं ज्ञानयज्ञ से (पूजित होऊँगा), विधियज्ञ, जपयज्ञ, उपांशुयज्ञ और मानसयज्ञ—इन चार यज्ञों में ज्ञानयज्ञ मानस है इसलिये श्रेष्ठतम है। अत: उस ज्ञानयज्ञ की समानता से गीताशास्त्र के अध्ययन की स्तुति करते हैं।

अथवा यों समझो कि यह फलविधि है, यानी इसका फल देवतादिविषयक ज्ञानयज्ञ के समान होता है।

उस अध्ययन से मैं (ज्ञानयज्ञद्वारा) पूजित होता हूँ, ऐसा मेरा निश्चय है ॥ ७० ॥

तथा श्रोता को यह (आगे बतलाया जानेवाला) फल मिलता है—

तात्पर्य पढ़ें

अध्येष्यते च पठिष्यति य इमं धर्म्यं धर्माद् अनपेतं संवादरूपं ग्रन्थम् आवयोः तेन इदं कृतं स्यात्। ज्ञानयज्ञेन विधिजपोपांशुमानसानां यज्ञानां ज्ञानयज्ञो मानसत्वाद् विशिष्टतम इति अतः तेन ज्ञानयज्ञेन गीताशास्त्रस्य अध्ययनं स्तूयते।

फलविधिः एव वा देवतादिविषयज्ञान-

यज्ञफलतुल्यम् अस्य फलं भवति इति।

तेन अध्ययनेन अहम् इष्टः पूजितः स्यां भवेयम् इति मे मम मतिः निश्चयः ॥ ७० ॥

अथ श्रोतुः इदं फलम्—