तथा च सति—
जातस्य हि ध्रुवो मृत्युर्ध्रुवं जन्म मृतस्य च
तस्मादपरिहार्येऽर्थे न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ २७ ॥
जातस्य हि ध्रुवो मृत्युर्ध्रुवं जन्म मृतस्य च
तस्मादपरिहार्येऽर्थे न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ २७ ॥
tathā ca sati—
jātasya hi dhruvo mṛtyurdhruvaṃ janma mṛtasya ca
tasmādaparihārye’rthe na tvaṃ śocitumarhasi .. 27 ..
जिसने जन्म लिया है उसका मरण ध्रुव—निश्चित है और जो मर गया है उसका जन्म ध्रुव—निश्चित है, इसलिये यह जन्म-मरणरूप भाव अपरिहार्य है अर्थात् किसी प्रकार भी इसका प्रतिकार नहीं किया जा सकता, इस अपरिहार्य विषय के निमित्त तुझे शोक करना उचित नहीं ॥ २७ ॥
कार्य-करण के संघातरूप ही प्राणियों को माने तो उनके उद्देश्य से भी शोक करना उचित नहीं है, क्योंकि—
तात्पर्य पढ़ें
जातस्य हि लब्धजन्मनो ध्रुवः अव्यभिचारी मृत्युः मरणं ध्रुवं जन्म मृतस्य च तस्माद् अपरिहार्यः अयं जन्ममरणलक्षणः अर्थः तस्मिन् अपरिहार्ये अर्थे न त्वं शोचितुम् अर्हसि ॥ २७॥
कार्यकरणसङ्घातात्मकानि अपि भूतानि उद्दिश्य शोको न युक्तः कर्तुं यतः—