हानिरस्योपजायते ।
प्रसन्नचेतसो
बुद्धिः
पर्यवतिष्ठते ॥ ६५ ॥
prasāde sarvaduḥkhānāṃ
hānirasyopajāyate .
prasannacetaso
buddhiḥ
paryavatiṣṭhate .. 65 ..
प्रसन्नता प्राप्त होने पर इस यतिके आध्यात्मिकादि तीनों प्रकारके समस्त दुःखोंका नाश हो जाता है।
क्योंकि (उस) प्रसन्नचित्तवालेकी अर्थात् स्वस्थ अन्तःकरणवाले पुरुषकी बुद्धि शीघ्र ही सब ओरसे आकाशकी भाँति स्थिर हो जाती है—केवल आत्मरूपसे निश्चल हो जाती है।
इस वाक्यका अभिप्राय यह है कि इस प्रकार प्रसन्नचित्त और स्थिरबुद्धिवाले पुरुषको कृतकृत्यता मिलती है, इसलिये साधक पुरुषको चाहिये कि राग-द्वेषसे रहित की हुई इन्द्रियोंद्वारा शास्त्रके अविरोधी अनिवार्य विषयोंका सेवन करे ॥ ६५ ॥
उस प्रसन्नताकी स्तुति की जाती है—
तात्पर्य पढ़ें
प्रसादे सर्वदुःखानाम् आध्यात्मिकादीनां हानिः विनाशः अस्य यतेः उपजायते।
किं च प्रसन्नचेतसः स्वस्थानान्तःकरणस्य हि यस्माद् आशु शीघ्रं बुद्धिः पर्यवतिष्ठते आकाशम् इव परि समन्ताद् अवतिष्ठते आत्मस्वरूपेण एव निश्चलीभवति इत्यर्थः ।
एवं प्रसन्नचेतसः अवस्थितबुद्धेः कृतकृत्यता यतः तस्माद् रागद्वेषवियुक्तैः इन्द्रियैः शास्त्रा-विरुद्धेषु अवर्जनीयेषु युक्तः समाचरेद् इति वाक्यार्थः ॥ ६५ ॥
सा इयं प्रसन्नता स्तूयते—