सज्जन्ते
गुणकर्मसु ।
तानकृत्स्नविदो
मन्दान्कृत्स्नविन्न
विचालयेत् ॥ २९ ॥
prakṛterguṇasammūḍhāḥ
sajjante
guṇakarmasu .
tānakṛtsnavido
mandānkṛtsnavinna
vicālayet .. 29 ..
प्रकृतिके गुणोंसे अत्यन्त मोहित हुए पुरुष ‘हम अमुक फलके लिये यह कर्म करते हैं’ इस प्रकार गुणोंके कर्मोंमें आसक्त होते हैं। उन पूर्णरूपसे न समझनेवाले, कर्मफलमात्रको ही देखनेवाले और कर्मोंमें आसक्त मन्दबुद्धि पुरुषोंको अच्छी प्रकार समस्त तत्त्वको समझनेवाला आत्मज्ञानी पुरुष स्वयं चलायमान न करे।
अभिप्राय यह कि बुद्धिभेद करना ही उनको चलायमान करना है, सो न करे ॥ २९ ॥
तो फिर कर्माधिकारी अज्ञानी मुमुक्षुको किस प्रकार कर्म करना चाहिये? सो कहते हैं—
तात्पर्य पढ़ें
प्रकृतेः गुणैः सम्यङ्मूढाः सम्मोहिताः सन्तः सज्जन्ते गुणानां कर्मसु गुणकर्मसु वयं कर्म कुर्मः फलाय इति। तान् कर्मसङ्गिनः अकृत्स्नविदः, कर्मफलमात्रदर्शिनो मन्दान् मन्दप्रज्ञान् कृत्स्नविद् आत्मवित् स्वयं न विचालयेत्।
बुद्धिभेदकरणम् एव चालनं तद् न कुर्याद् इत्यर्थः ॥ २९ ॥
कथं पुनः कर्मणि अधिकृतेन अज्ञेन मुमुक्षुणा कर्म कर्तव्यम् इति उच्यते—