ज्ञानं तेऽहं सविज्ञानमिदं वक्ष्याम्यशेषतः ।
यज्ज्ञात्वा नेह भूयोऽन्यज्ज्ञातव्यमवशिष्यते ॥ २ ॥
mayi vakṣyamāṇaviśeṣaṇe parameśvare āsaktaṃ
jñānaṃ te’haṃ savijñānamidaṃ vakṣyāmyaśeṣataḥ .
yajjñātvā neha bhūyo’nyajjñātavyamavaśiṣyate .. 2 ..
ज्ञान मैं तुझे विज्ञान के सहित अर्थात् अपने अनुभव के सहित निःशेषतः—सम्पूर्णतासे कहूँगा।
श्रोताको सम्मुख अर्थात् सावधान करने के लिये जिसका वर्णन करना है उस ज्ञान की स्तुति करते हैं।
जिस ज्ञानको जान लेने पर फिर इस जगत्में पुरुषार्थ का कोई साधन जानना शेष नहीं रहता अर्थात् जो मेरे तत्त्वको जानने वाला है वह सर्वज्ञ हो जाता है। अतः यह ज्ञान अति उत्तम फल वाला होने के कारण दुर्लभ है ॥ २ ॥
यह (दुर्लभ) कैसे है? सो कहते हैं—
तात्पर्य पढ़ें
ज्ञानं ते तुभ्यम् अहं सविज्ञानं विज्ञानसहितं स्वानुभवसंयुक्तम् इदं वक्ष्यामि कथयिष्यामि अशेषतः कात्स्न्येन ।
तद् ज्ञानं विवक्षितं स्तौति श्रोतुः अभिमुखीकरणाय ।
यद् ज्ञात्वा यद् ज्ञानं ज्ञात्वा न इह भूयः पुनः ज्ञातव्यं पुरुषार्थसाधनम् अवशिष्यते, न अवशेषो भवति इति मत्तत्त्वज्ञो यः स सर्वज्ञो भवति इत्यर्थः । अतो विशिष्टफलत्वाद् दुर्लभं ज्ञानम् ॥ २ ॥
कथम् इति उच्यते—